۱۲
بهمن

سیستم‌های پارچه‌ای کششی به روش تیزه‌دره (بررسی فرودگاه فرودگاه بین‌المللی دنور)

سیستم‌های پارچه‌ای کششی به روش تیزه‌دره یکی از رایج‌ترین شیوه‌های مورد استفاده در سازه‌های مختلف است. این سازه در ساختمان‌های مختلفی ساخته شده‌اند که سازه در آن از اهمیت بالایی برخوردار است. سیستم‌های سازه‌ای پارچه کششی به روش تیزه‌دره در معماری فرودگاه‌ها نیز کاربرد فراوانی داشته‌اند. این سازه در فرودگاه بین‌المللی دنور نیز به روش تیزه دره ساخته شد.

هنگامی که این پروژه به گروه معماری فنترس تحویل داده شد، فرودگاه از طراحی نامطلوبی برخوردار بود و بودجه آن نیز کاهش یافته بود. معمار این پروژه، کرتیس فنترس، باید در مهلتی سه هفته‌ای کانسپت مناسبی برای طراحی فرودگاه ارائه می‌کرد.

این کانسپت باید به گونه‌ای طراحی می‌شد که هم از نظر عملکرد مناسب باشد و هم به همان اندازه نیز نمادی سمبلیک و به‌یادمـاندنی باشد. رشته‌کوه‌های راکی منبع الهامی برای کانسپت طراحی فنترس بود. راه‌حل ابتکاری فنترس برای فرودگاه دنور، دروازه‌ای نمــادین در فرودگاه با الهـــام از پســتی بلندی‌های کـــوه‌های راکـــی بود.

فنترس برای ساخت این دروازه، به استفاده از سیستم‌های پارچه‌ای کششی به روش تیزه‌دره روی آورد. یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های کابلی مضاعف است که در سال 1995 توسط آرشیتکت معروف فتترس بربرن بنا گردید ترمینال فرودگاه بین‌المللی دنور است.

این بنای زیبا از رشته کوه‌های راکی الهام گرفته شده یکی از خصوصیات این پوشش چادری است که هم زیبایی بنا را دو چندان نموده واز طرفی سرعت ساخت را به حداقل کاهش می‌دهد برای ساخت این بنای عظیم از 24 ستون استفاده شده که ارتفاع هر ستون 45 متر است ستون‌ها به فواصل 18 متر کار گذاشته شده برای استحکام بیشتر کابل‌هایی  در سقف کار گذاشته شده است.

کابل‌های به‌کار برده شده دو نوع هستند؛  نوع اول، کابل های تثبیت شده که نیروی باد را تحمل می‌کند. نوع دوم، کابل‌های معلق هستند که  وزن سقف و بار مرده را تحمل می‌کند (کابل‌ها در خط‌الراس و در خط‌القعر قرار دارند).

پوشش سقف

سقف دارای دو لایحه است. جنس هر لایحه فایبرگلاس با پوشش تفلون است. لایحه درونی برای اکوستیک ایجاد گردیده در قسمت بالای بلیط فروشی یک پنجره مثلثی شیشه‌ای بازشو قرار دارد.

در آن زمان فرودگاه بین‌المللی دنور پیشتاز فرودگاه‌هایی مانند اینچئون، ابوظبی و کوالالامپور بود که در سراسر جهان در حال ساخت و تبدیل شدن به نسل جدیدی از شهرهای فرودگاهی بود. با اینکه فرودگاه بین‌المللی دنور یک شهر کامل محسوب می‌شد، اما ویژگی‌های یک شهر فرودگاهی با مفاهیم امروزی را نداشت. در واقع موقعیت فرودگاه و رشد اقتصادی منطقه، انگیزه‌های لازم برای چشم‌انداز عظیم و بعدی ایالت کلرادو را رقم زد: یک شهر فرودگاهی روبه رشد.

به هر حال، توسعه یک شهر فرودگاهی در پیرامون فرودگاه بین‌المللی دنور، مشروط بر شرایط اقتصادی، شراکت و همکاری جدی ذی‌صلاحان دولتی خواهد بود. با اینکه مالکیت و اداره فرودگاه دنور بر عهده شهرداری و مقامات استانی است، اما آن‌ها نمی‌توانند و نباید به صورت یک‌جانبه درباره آینده فرودگاه و زمین‌های پیرامونی آن تصمیم‌گیری کنند. برای موفقیت شهر فرودگاهی دنور و ارائه خدمات گسترده‌تر، مقامات فوق بایستی با دو استان و سه شهر هم‌جوار دیگر نیز همکاری داشته باشند.

نمایی از داخل یکی از ترمینال‌های فرودگاه

بنابراین یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های کابلی مضاعف در ترمینال فرودگاه بین‌المللی دنور ساخته شد. با این سازه، استفاده از هزاران تن فولاد و مصالح ساختمانی دیگر کاهش یافت و نزدیک به 115 میلیون دلار از بودجۀ پروژه صرفه‌جویی شد.